Saturday, July 26, 2008

Saturday, July 19, 2008

Journey سفر

Copyright © 2008 by Ramin Farahani

The road to Valasht lake, Mazandaran, Iran

مسیر شرقی دریاچه ی ولشت - مازندران

Sunday, July 13, 2008

Buffalos Unity همبستگی بوفالوها



یکی از شگفت انگیزترین ویدئوهایی که در یوتیوب می شود دید. اگر ندیده اید، حتمن تماشاکنید. تاکنون سی و پنج میلیون بازدیدکننده داشته است. شرح زیر را فقط در صورتی بخوانید که امکانِ تماشای فیلمهای یوتیوب را ندارید.


گروهی گردشگرِ حیات وحش ناظر عبور گله ی بوفالوها از کنار برکه ای هستند و یکی شان از صحنه فیلم میگیرد: دو سه تا بوفالو که از گله جلو افتاده اند همراه با یک بچه بوفالو در مسیر خود به چهار پنج شیرِ کمین کرده نزدیک می شوند. شیرها یورش می برند و یکی شان بچه بوفالو را میگیرد و با او به درون برکه می افتد. دیگر شیرها سر می رسند تا بچه بوفالو را از آب بیرون بکشند.


در همین حال سر و کله ی تمساح ها پیدا می شود. تمساحی دُم بچه بوفالو را میگیرد و می کشد درونِ آب. شیرها هم که بچه بوفالو را از سر و گردن به دندان گرفته اند، می کشند اش به خشکی، تا اینکه چیره می شوند. اما از آنسو بوفالوها همگی سر می رسند و شیرها را دوره می کنند. بوفالویی با شاخ اش یکی از شیرها را به هوا پرت می کند تا اینکه یکی یکی شیر ها را فراری می دهند. بچه بوفالو روی پایش می ایستد و به گله می پیوندد.


با سپاس از محمد درویش و نوشته ی تأثیرگذارش: از مارمولکها بیاموزیم


Friday, July 11, 2008

Journalists Day روز خبرنگار

On July 11, 2003, nineteen days after she was arrested, Zahra Kazemi, journalist and photographer, died in Iranian custody as a result of being beaten. Some Iranian journalists have called this day the Journalists Day.

پنج سال پیش در چنین روزی زهرا کاظمی، عکاس و خبرنگار ایرانی -

کانادایی، بر اثر ضرباتِ وارده در حبس جانسپرد. او به اتهام عکاسی و گفتگو با خانوادههای زندانیان سیاسی در مقابل زندان اوین بازداشت شدهبود. گروهی از خبرنگاران، عکاسان و فعالانِ رسانهای در ایران سالروز درگذشتِ کاظمی را روز خبرنگار مینامند.


Monday, July 07, 2008

نادانیِ تاریخی در پهنه ی اینترنت

Capital of a column from the audience hall of the palace of Darius I

.

دیروز در وبگاه «بالاترین» لینکی با عنوانِ «عکسی از سالم ترین سرستونِ تخت جمشید که در جهان موجود است» برترین لینکِ ارسالیِ روز شد. اما هیچ یک از صد و سی نفری که به این لینک امتیاز داده بودند و دهها نفری که نظر داده بودند، متوجه نشدند که این سرستون نه تنها سالمترین سرستونِ بجامانده از کاخهای هخامنشی نیست، بلکه یافتگاه اش تخت جمشید هم نبوده است.

این تصویر در حقیقت نمایشگر سرستونی است که توسط کاوشکران فرانسوی از تالار آپادانا، بخشی از کاخ داریوش اول، واقع در شوش (خوزستان) کشف شده است و پس از مرمت در لوور به تماشا درآمده. نگاهی به توضیحاتِ وبگاه لوور بیندازید. در متن انگلیسی Susa همان شوشِ باستان است.


این نادانی یا خطای به ظاهر کوچک مشتی است نمونه ی خروار و گویای اینکه غرور تاریخی ما ایرانی ها تا چه اندازه پوچ و بی پایه است. اگر بخشی فعال از جامعه ی اینترنتی که باسواد و خبرخوان است، نه تاریخ خود را بداند و نه تیزبین و پژوهنده باشد، دیگر از عوام الناس چه انتظاری داریم.

--------

بعدالتحریر: بدنبال انتشار این نوشته، چند پیام پرخاشگرانه دریافت کردم که از انتشار آن معذورم. من به هیچ رو قصدِ توهین به کاربرانِ بالاترین را ندارم و سودمندیِ این وبگاه جمعی را انکار نمی کنم. هدفم یادآوری این نکته است که سهولتِ فضای اینترنت بسیاری از ما را از کنکاش و پژوهش دور کرده است و اینکه ملی گراییِ تاریخی مان اغلب به حبابی توخالی می ماند که بر شناخت استوار نیست. بسیاری از ما درباره ی چیزهایی که بدرستی نمی دانیم نظر می دهیم و اغلب بر آن پا میفشاریم.


من چون این سرستون را در لوور دیده بودم، توضیحات اش را خوانده بودم و به تپه ی تاریخی شوش هم سفر کرده بودم، مبدأ و مقصد این اثر تاریخی را می شناختم. وگرنه شاید خود نیز دچار اشتباهِ جمعی می شدم و بعد کاربر دیگری می آمد و لغزش ما را گوشزد می کرد.


پس منظورم از «نادانیِ تاریخی» مشکلی فراگیرتر است. بیشتر کسانی که بخاطر نداشته های امروزمان، به داشته های دیروز مغرورند، خود این پیشینه را درست نمی شناسند. نمونه اش سینه چاکانی که گردنبند فروهر می اندازند و یک فصل از اوستا نخوانده اند و نمی دانند خوب و بدِ آن کیش و آن تاریخ چیست.


پیشقراولانِ نژادپرستی، فاشیسم و شووینیسم (از هر نوعی که باشد)، همواره به توهمات تمسک می جویند تا حقایق را نبینند. چرا که از روبرو شدن با نادانی و ناپاکیِ خود در هراسند. خوشبختانه در میانِ اعضای بالاترین اینگونه افراد کم شمارند اما از آنجا که داد و قال اشان با عربده کشی همراه است عرصه را بر دیگران تنگ می کنند. شهامت هم ندارند با هویتِ واقعی خود پا به میدان بگذارند. و چون هویتی ندارند، در خور پاسخگویی نیز نیستند.


جالب است بدانید چندی پیش در هلند مسئولانِ وبگاهی بخاطر کامنت های نژادپرستانه و تبعیض آمیز به دادگاه احضار شدند.


جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه - چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند

-------

ایرانی ها در پنج سال و اندی یک کتاب میخوانند

Tuesday, July 01, 2008

Turtles Can Not Fly لاک پشت ها پرواز نمی کنند


Copyright © 2008 by Ramin Farahani

مسیر قلعه رودخان - نزدیک فومن
In the forest near Fouman - Gilan, Iran